Паважаныя грамадзяне, суайчыннікі, пры пасадах і без пасад, калі вы атрымаеце Зварот у падтрымку мовы і нацыянальнай культуры, не здзіўляйцеся, што ён прыйшоў як бы не да вас, не для вас - нейк не па адрасе трапіў, бо меркаваць так будзе памылкай. Менавіта ён па адрасе, ён і да вас у тым ліку.

Прачытайце, падумайце, прыгадайце, хто мы і якія мы з вамі. Адным словам, чытайце Зварот. На ваш розум ды водгук сардэчны, на разуменне ды суперажыванне разлічвалі і разлічваюць аўтары і ўсе, хто падтрымаў гэты Зварот. 

1. Василий Тимофеевич, как и когда вы впервые попали в Армению?

Бывает, судьба делает человеку подарок. В этом случае редакция литературного журнала «Неман» сделала мне, уже известному тогда публицисту, предложение: поехать в одну из республик Союза ССР и написать о ней очерк. Другие авторы напишут о других народах, нациях... Акция была задумана редакцией в связи с приближающейся 60-й годовщиной СССР. Шел 1981 год.

Почему я избрал Армению? Может быть потому, что эта страна была для меня большой загадкой. Конечно, она не имела бесконечно грустной лирической песни «Сулико», которую после войны у нас в народе нередко можно было услышать, не имела и звонкого ансамбля «Ареро», который захватывал, брал замечательно выраженным в искусстве темпераментом народа. Нет, этого там не было. Зато припоминалось, как где-то за высокими горами Кавказа неотразимо чарующе звучали песни и напевы Зары Далухановой. С другой стороны опять же покоряли слушателей (по-видимому, не в одной Беларуси) армянские анекдоты.

Частка 1. Тыранiя, цi акупацыйны рэжым?

Вызначэнне Беларусi як калонii больш дакладнае, больш ёмкае, больш вынiковае, чым яе вызначэнне як апошняй дыктатуры Еўропы.

Яно больш дакладнае таму, што гвалт, дыктатура, несвабода вядзе да жабрацтва. У нас гэтага няма. Пакуль што... Па колькасцi чарак i шкварак і самаходаў у дварах (дабрабыту) на душу насельнiцтва мы зусiм ня горшыя ў Еўропе (за тых жа Расею i Украiну). Чаму? Таму, што нас падкормлiвае метраполiя - Расея. Яны будуць нас падкормлiваць да тае пары, пакуль мы альбо не станем Незалежными, альбо не згiнем (як у свой час Ноўгарадская Рэспубліка). Запазычанасцi нам яна даруе, каб толькi i надалей панаваць у нас ува ўсiх сферах - культурнай, эканамiчнай (захоп маёмасцi), палiтычнай, вайсковай.

Аўтар гэтай нататкі край занепакоены катастрафічным станам роднай мовы на Бацькаўшчыне, што руйнуе першасную, духоўную сэрцавіну беларуска-ліцьвінскага этнасу і стварае непераадольныя перашкоды для кансалідацыі насельніцтва Беларусі вакол моўнага стрыжня ды фарміравання на гэтым падмурку паўнавартаснай еўрапейскай нацыі.

Пры цяперашнім стане роднай мовы так званы інтернацыяналізм ёсць наш галоўны вораг, як і прымітывізм сімвала дастатку - "чарка ды шкварка", паскудненькага прыярытэту матэрыяльных каштоўнасцей над духоўнымі, страўніка над душой.

Па ініцыятыве грамадскага аб'яднання Беларускі сацыяльна-экалагічны саюз "Чарнобыль" адбылася імпрэза на тэму "Чарнобыльскае ліхалецце" з удзелам навуковай і творчай інтэлігенцыі. Са сваімі меркаваннямі, думкамі аб радыяцыйнай катастрофе праз 23 гады выступілі доктар медыцынскіх навук Эдуард Збароўскі, фізік радыяцыйна-энергетычнага профілю Міхаіл Малько, святар Леанід Акаловіч і іншыя.

- Перед преступлениями российских коммунистов меркнут все преступления германского нацизма вместе взятые.

- Почитал. Просто страшно стало. Даже если это полуправда. Уничтожать тех, кто отдал...  Всё отдал, короче. Недавно ночью видел конец какого-то художественного фильма, где в степь вывозили эшелонами инвалидов и расстреливали. Преувеличение? Или маленький кусочек страшной правды? Так вы говорите фашисты звери? Не думаю, что они своих героев убивали...

Собрал на украинском форуме рассуждения и воспоминания на тему «куда сгинули миллионы инвалидов второй мировой войны», отсеял лай генетических уродов из-под кремлевской стены, и вот что из этого получилось.